Het voormalige eiland Marken ligt in de Gouwzee en werd in 1957 via een dijk verbonden met het vaste land. Er wonen 1840 mensen op Marken. Marken staat in zowel binnen- als buitenland bekend om haar woningbouw en klederdracht.

Unieke werven
Marken werd pas in de twaalfde eeuw een eiland. In de veertiende eeuw verloren de kloosterlingen het eiland aan graaf Willem IV. Een deel van het eiland werd aan bewoners verkocht en de rest van het eiland aan de poorters van Amsterdam. Toen de monniken verdreven waren, werden de dijken minder goed onderhouden en vonden meer en meer overstromingen plaats. Om de overlast van water te beperken, begonnen de Markenaren op werven te bouwen, kunstmatig opgeworpen heuvels. Toen er op de werven geen plaats meer was, werd er in stroken tegen de werven aan paalwoningen gebouwd.  Tegenwoordig zijn er nog vijftien werven, waarvan er twaalf bewoond zijn. Op de werven staan de kleine, eenvoudige houten huisjes veelal dicht tegen elkaar geplaatst. De ruimten onder de paalwoningen zijn tegenwoordig dichtgemaakt, omdat door de afsluiting van de Zuiderzee in 1932 de dreiging van het hoge zeewater grotendeels was verdwenen.

Marken: het blijft een echt eiland
In 1957 werd Marken met het vasteland verbonden door middel van een dijk. Mede dankzij deze dijkverbinding werken tegenwoordig veel Markenaren op het vaste land. Daarnaast kwamen er op Marken forensen wonen en werden er op bescheiden schaal woningen gebouwd. Daarvoor waren er alleen woningen op de verschillende werven (verhogingen in het landschap) in Marken. Ondanks de aanleg van de dijk in 1957 heeft Marken zijn charme en eilandkarakter weten te behouden. Door (onder andere) haar unieke woningbouw komen er jaarlijks meer dan 300.000 bezoekers in Marken. Verschillende inwoners van Marken dragen tijdens hoogtijdagen nog de traditionele klederdracht. Net als bij de andere kernen steekt de toren van de Hervormde Kerk markant boven Marken uit. Binnenin de kerk hangen authentieke scheepsmodellen. Een bezoekje waard dus.

Ontdek de klederdracht!
Vroeger en nog steeds (maar in mindere mate) wordt in Marken traditionele klederdracht gedragen. De Marker  kleding is erg kleurig, met veel rood. Alleen wanneer een Marker in de rouw voor een van de familieleden is, draagt hij of zij gedekter tinten. Vroeger werd er vaak en gedurende een lange tijd gerouwd. Dit ging dan van lichte tot hele zware rouw. Deze gradaties komen nog steeds tot uiting in de kleding, door bijvoorbeeld donkere strepen op de mouwen, bandjes langs jakken en rokken, gedekte borduursels in het rijglijf (een soort korset dat gedeeltelijk zichtbaar is) en de keuze van de bauw (een op het borst gespelde lap). In de eenvoudiger mannendracht komt de rouw in mindere mate tot uiting.
Vroeger zagen de jongetjes op Marken er op het eerste gezicht uit als meisjes.  Maar als je ze van dichtbij bekeek bleek uit verschillende dingen dat het toch echt jongens waren. Zo waren het jakje met pandjes, een rozet op het mutsje, een geruite borstlap met een witte strook borduurwerk of kant en een gebloemd schortje echte ‘mannen’ kleding.

De Marker mannen en jongens hebben geborduurde halsboorden, met naast de knoopsgaten hun voorletters. Op Marken hadden en hebben ze een groot gevoel voor traditie, dat zich onder andere uitte in het dragen van allerlei antieke kledingstukken bij grote feestelijkheden. Tijdens bijvoorbeeld de bruidsdagen droeg de bruid op vastgestelde dagen telkens een ander familiestuk, alles in een speciale volgorde. Eén daarvan was het geheel zichtbare trouwrijglijf met op de rug zeven rozen in plaats van de anders gebruikelijke vijf. Op de trouwdag zelf was de bruid echter helemaal in het zwart, met donkerpaarse ondermouwen en een gele strik op de borst.